Konfiguracja serwera DayZ: mody, loot i wydajność

Na cudzym serwerze DayZ grasz według cudzych zasad: ich loot, ich restarty, ich lista modów. Własny serwer to odwraca. To ty decydujesz, jak twardy będzie survival — od surowego hardcore'u first-person po boosted serwer, na którym ze znajomymi stawiasz bazę w godzinę. Technika za tym stojąca jest do ogarnięcia, choć DayZ ma swoje dziwactwa.

serverDZ.cfg: fundament

Niemal wszystko, co definiuje twój serwer, siedzi w jednym pliku: serverDZ.cfg. Ustawienia, które naprawdę mają znaczenie:

• hostname — nazwa w przeglądarce serwerów; śmiało wrzuć tam skrót zasad albo Discorda.
• password — hasło dla graczy; zostaw puste, jeśli serwer ma być publiczny.
• passwordAdmin — zrób je długie i unikalne, tym logujesz się jako administrator.
• maxPlayers — liczba slotów.
• disable3rdPerson — ustaw na 1 dla serwera tylko first-person; od razu kończy zaglądanie zza rogu.
• verifySignatures — zostaw na 2, wtedy serwer odrzuca niepodpisane pliki.

Tutaj regulujesz też cykl dnia i nocy. Przez serverTimeAcceleration przyspieszasz czas względem rzeczywistego, a przez serverNightTimeAcceleration dodatkowo samą noc. To drugie robi wiele serwerów: godzinna, kompletnie ciemna noc jest klimatyczna, ale odstrasza nowych graczy równie skutecznie jak cheater.

Pracuj małymi krokami: jedna zmiana, restart, test. Jedna literówka w tym pliku i serwer nie startuje albo po cichu wraca do wartości domyślnych — a to zauważasz czasem dopiero po godzinach. Dlatego zachowuj kopię każdej działającej wersji, zanim majstrujesz dalej.

Instalacja modów ze Steam Workshop

Mody do DayZ pochodzą ze Steam Workshopu, ale serwer sam ich nie pobiera. Droga prowadzi przez twoją własną grę: zasubskrybuj klientem DayZ mody, które chcesz uruchomić, pozwól Steamowi je pobrać, a potem wgraj kompletne foldery @NazwaModa na serwer. Następnie dodajesz je do parametru startowego, na przykład -mod=@CF;@Community-Online-Tools. Kolejność ma znaczenie: frameworki takie jak CF idą na początek, mody na nich zbudowane za nimi.

Klasyczny błąd początkujących dotyczy keyów. Każdy mod ma plik .bikey, który musi trafić do folderu keys na serwerze. Zapomnisz o tym, a gracze przy dołączaniu będą wyrzucani z niejasnym komunikatem o signatures — to zdecydowanie najczęstsze pytanie początkujących adminów DayZ, a odpowiedź prawie zawsze brzmi: keys.

Gracze potrzebują dokładnie tej samej listy modów co serwer, w tych samych wersjach. Opublikuj więc listę w widocznym miejscu — na przykład na Discordzie — i utrzymuj ją stabilną. Wiele społeczności korzysta też z launchera, który automatycznie odczytuje i instaluje listę modów serwera; to oszczędza ci mnóstwo zgłoszeń od graczy z na wpół zgodną instalacją. I bądź szczery co do minusów: po każdej aktualizacji gry czekasz, aż wszystkie mody zostaną zaktualizowane, a długa lista modów spowalnia dołączanie i zwiększa ryzyko crashy. Mniej często znaczy więcej.

Loot pod twoje dyktando

Cała ekonomia lootu żyje w folderze misji serwera, na przykład dayzOffline.chernarusplus. Sercem jest db/types.xml, z kilkoma kluczowymi wartościami dla każdego przedmiotu:

• nominal — ile egzemplarzy powinno łącznie krążyć po świecie;
• min — gdy liczba spadnie poniżej, ekonomia aktywnie dospawnowuje;
• lifetime — jak długo przedmiot istnieje, zanim zostanie sprzątnięty;
• restock — czas oczekiwania, zanim może pojawić się nowy egzemplarz.

Więcej broni na serwerze? Podnieś nominal i min odpowiednich przedmiotów. Mniej ruin pełnych śmieci? Skróć lifetime gratów. To, gdzie coś się spawnuje, sterujesz w tym samym pliku tagami usage i tier, które określają typ lokacji i strefę. Pojazdy i katastrofy helikopterów ustawiasz w events.xml, a w globals.xml znajdziesz między innymi liczbę zombie i timery sprzątania.

Dwa uczciwe ostrzeżenia. Ekonomia reaguje powoli: przez persistence i timery restock zmianę widzisz często dopiero po restarcie, a czasem dopiero gdy istniejący loot zostanie sprzątnięty. Nie wyciągaj więc wniosków po dziesięciu minutach biegania po Cherno. I: jeden zepsuty tag XML potrafi rozwalić pół tabeli lootu bez wyraźnego błędu. Waliduj XML po każdej edycji i nie zmieniaj dwudziestu rzeczy naraz.

Restarty i persistence

Persistence to pamięć serwera: bazy, zakopane skrytki, pojazdy — wszystko, co gracze zostawiają, przetrwa między sesjami. Jednocześnie działający serwer DayZ gromadzi śmieci w pamięci, a cykl lootu powoli się zatyka. Dlatego niemal wszystkie serwery mają zaplanowane restarty, zwykle co trzy do czterech godzin. To trzyma wydajność w ryzach, a loot świeży. Zaplanuj je o stałych porach i wpisz w opis serwera, żeby gracze mogli się do nich dostosować — mniej skarg na Discordzie gwarantowane.

Zapowiadaj restarty, przez nazwę serwera albo wiadomość w grze — nic tak nie boli jak raid albo godzina marszu na północ przerwane w połowie. I regularnie backupuj pliki persistence: jeśli się uszkodzą, wipe jest często jedynym wyjściem, a wtedy chcesz mieć świeżą kopię pod ręką. Także tuż przed każdą aktualizacją moda lub gry taki backup to dwie minuty pracy, które mogą ci oszczędzić mnóstwa frustracji.

Anty-cheat bez złudzeń

DayZ używa BattlEye i jest on włączony domyślnie — tak ma zostać. Razem z verifySignatures na 2 i silnym hasłem admina masz techniczne podstawy. Do codziennego zarządzania przydaje się mod z narzędziami admina, jak Community Online Tools: obserwowanie graczy, teleportacja, spawnowanie przedmiotów na event.

Ale bądź realistą: żadne ustawienie nie zatrzyma każdego cheatera, zwłaszcza na popularnym serwerze. Prawdziwą różnicę robią aktywni admini, którzy czytają logi, traktują zgłoszenia graczy poważnie i szybko banują. Anty-cheat zaliczaj więc nie do techniki, lecz do zarządzania — i zadbaj o przynajmniej jednego współadmina aktywnego w innych godzinach niż twoje.

Ile serwera potrzebuje DayZ?

Po stronie serwera DayZ to jedna z cięższych gier survivalowych. AI zombie, ekonomia lootu i persistence pożerają pamięć i moc procesora, a każdy mod dokłada swoje. Kto próbuje odpalić pełny modded serwer na najmniejszym pakiecie, zderzy się z długimi restartami i desyncami. Uczciwa orientacja per pakiet:

Pakiety pośrednie to Beginner (25,92 zł), Researcher (64,80 zł) i Veteran (90,72 zł). Jeśli chcesz na poważnie bawić się modami, nie wybieraj najmniejszego pakietu — będziesz się na niego złościć. Wszystko możesz wypowiedzieć co miesiąc, więc skalowanie w górę lub rezygnacja zawsze wchodzą w grę. Zobacz pakiety DayZ w MC-Node: własny sprzęt z dyskami NVMe w centrum danych Previder w Hengelo, z ochroną DDoS w cenie.