Jak założyć serwer Vintage Story: mody, ustawienia świata i RAM

Serwer Vintage Story stawiasz za pomocą jednego pliku i kilku komend. W serverconfig.json są nazwa, port (domyślnie 42420), maksymalna liczba graczy (domyślnie 16) i ewentualne hasło. Świat wybierasz presetem stylu gry, a później dostosowujesz go przez /worldconfig. Mody to pliki .zip w folderze Mods, a gracze pobierają je automatycznie przy dołączaniu. Jeśli chodzi o pamięć, oficjalna wiki liczy 1 GB plus 300 MB na gracza: 2 GB dla trzech graczy, 4 GB dla mniej więcej dziesięciu osób. Aktualna stabilna wersja to 1.22.7.

Serwer dedykowany przydaje się wtedy, gdy ciebie nie ma

Wspólna gra jest możliwa także bez osobnego serwera: otwórz swój świat i wybierz Open to LAN albo Open to Internet. Ta druga opcja próbuje otworzyć port na routerze przez UPnP; według twórców w mniej więcej 60 procentach przypadków działa to od razu. W przeciwnym razie musisz sam przekierować port 42420 (TCP i UDP). Do tego świat jest dostępny tylko wtedy, gdy twoja gra jest włączona.

Serwer dedykowany działa niezależnie od twojego komputera: znajomi budują dalej, kiedy śpisz, a zmieścisz więcej graczy, niż udźwignie komputer, na którym jednocześnie grasz. Jeden niuans: PassTimeWhenEmpty jest domyślnie wyłączone, więc bez graczy kalendarz stoi w miejscu. Jeśli chcesz, żeby pory roku mijały, gdy nikogo nie ma online, ustaw to na true.

Kiedy nie warto: grasz zawsze we dwoje albo we troje naraz, a Open to Internet u ciebie działa? Wtedy serwer nie jest ci potrzebny.

serverconfig.json: najpierw zatrzymaj, potem edytuj

U nas plik znajdziesz w data/serverconfig.json, w zakładce Files w panelu. Wiki mówi jasno: zatrzymaj serwer, zanim zaczniesz go edytować, a zmiany zadziałają dopiero po restarcie. Wolisz nie grzebać w JSON-ie? Wiele pól ustawisz też na żywo przez /serverconfig w konsoli. Najważniejsze pola z wartościami domyślnymi:

"ServerName": "Vintage Story Server",
"Port": 42420,
"MaxClients": 16,
"Password": null,
"AdvertiseServer": false,
"WhitelistMode": 0,
"PassTimeWhenEmpty": false,
"WorldConfig": {
  "SaveFileLocation": ".../Saves/default.vcdbs",
  "WorldName": "A new world",
  "PlayStyle": "surviveandbuild"
}

• ServerName: od 4 do 80 znaków, wymagane, jeśli chcesz być na publicznej liście serwerów.
• MaxClients: wyższe wartości kosztują więcej RAM i CPU.
• Password: null oznacza brak hasła.
• AdvertiseServer: od 1.20 domyślnie wyłączone, czyli twojego serwera nie ma na publicznej liście.
• WhitelistMode: 0 = domyślnie, 1 = wyłączona, 2 = włączona. „Domyślnie” oznacza od 1.20: włączona na serwerze dedykowanym. To klasyczny powód, dla którego znajomi nie mogą wejść.
• MapSizeX i MapSizeZ: szerokość i długość, domyślnie 1 024 000 bloków; MapSizeY to wysokość (256).
• WorldConfig: SaveFileLocation wskazuje plik świata (.vcdbs), który jest wczytywany lub tworzony przy starcie; WorldName i PlayStyle dotyczą tylko nowego świata.

Uwaga przy serwerze hostowanym: linia startowa przekazuje --port i --maxclients, a te nadpisują wartości z pliku. Port dostajesz z panelu, a liczbę graczy zmieniasz przez zmienną startową Max Clients.

Wybierz styl gry przed pierwszym startem

Ustawienia świata w serverconfig.json działają tylko, dopóki świat jeszcze nie istnieje. Do wyboru jest pięć presetów:

• Standard (surviveandbuild): normalne doświadczenie survivalowe, niespecjalnie przyjazne dla początkujących.
• Exploration (exploration): bez burz temporalnych, po śmierci zachowujesz ekwipunek, a stworzenia atakują dopiero, gdy je uderzysz. Dobry wybór dla nowych graczy.
• Wilderness Survival (wildernesssurvival): brak mapy, osypująca się ziemia i skały oraz stworzenia silniejsze o 50 procent.
• Homo sapiens (homosapiens): bez lore i bez stabilności temporalnej; jesteś pierwszym człowiekiem na planecie.
• Creative Building (creativebuilding): płaski teren, latanie i nieograniczona liczba bloków.

Najprostsza droga według wiki: utwórz świat w trybie jednoosobowym przez Customize, zatrzymaj serwer i wgraj plik .vcdbs do data/Saves. Zmień jego nazwę na default.vcdbs albo ustaw SaveFileLocation tak, żeby na niego wskazywał.

Potem wiele ustawień zmienisz na żywo komendą /worldconfig nazwa wartość (wielkość liter ma znaczenie, potem restart). Najbardziej znane:

• temporalStorms: off, veryrare, rare, sometimes (domyślnie, mniej więcej co 10 do 20 dni w grze), often albo veryoften.
• deathPunishment: drop (domyślnie) albo keep.
• blockGravity: sandgravel (domyślnie) albo sandgravelsoil, do tego caveIns on lub off dla zapadającej się skały.
• creatureHostility: aggressive, passive albo off.

Nie wszystko da się zmienić później: startingClimate, graceTimer, worldClimate, worldWidth i worldLength są ustalone w chwili utworzenia świata.

Mody: .zip do folderu, wszyscy na tej samej wersji

Oficjalnym źródłem jest ModDB na mods.vintagestory.at; przy każdym modzie sprawdź, dla jakiej wersji gry powstał. Są trzy rodzaje: content mods (JSON bez C#: bloki, przedmioty, stworzenia), code mods (C#, do nowych systemów) i theme packs (tylko wygląd). Każdy mod podaje też, gdzie działa: Server, Client albo Universal.

1. Zatrzymaj serwer i wrzuć .zip do data/Mods. Nie rozpakowuj.
2. Uruchom serwer ponownie. Możesz też instalować mody z konsoli komendą /moddb install modid.
3. Gracze przy dołączaniu akceptują listę modów; gra pobiera wtedy mody Server i Universal do osobnego folderu (ModsByServer). Mody typu Client gracz instaluje sam.

Pułapka tkwi w wersjach. Wersja gry u graczy musi być taka sama jak na serwerze, a po aktualizacji gry aktualizujesz też mody. Zrób backup, zanim dodasz albo usuniesz mody: po usunięciu moda bloki w twoim świecie mogą się zepsuć.

Zarządzanie: nadaj sobie admina i wpuść znajomych

Wpisz te komendy w konsoli panelu albo, jako admin, na czacie:

• /op TwojNick: nadajesz sobie admina (to samo co /player TwojNick role admin).
• /player Kumpel whitelist on: dodajesz gracza do whitelisty, także siebie.
• /player Kumpel role suplayer: zmieniasz rolę gracza.
• /serverconfig password tajnehaslo: ustawiasz hasło; /serverconfig nopassword je usuwa.
• /serverconfig advertise 0: serwer nie pojawia się na publicznej liście.
• /genbackup: pełna kopia świata.
• /stop: porządne wyłączenie serwera.

Whitelista działa od razu, bez restartu. Nowi gracze dostają rolę z DefaultRoleCode (domyślnie suplayer). Ustaw tam suvisitor, jeśli nowi mają na początek tylko się rozglądać i czatować.

Wersja 1.22.7 i bezpieczne aktualizacje

Na dzień 23 września 2026 stabilną wersją jest 1.22.7. Wiki jest surowa, jeśli chodzi o aktualizacje: najpierw usuń stare pliki instalacyjne, ale nigdy folderu z danymi, bo inaczej dostaniesz nieprzewidywalne zachowanie. W naszym panelu gałąź wersji (stable, unstable albo pre) i wersja (domyślnie latest) są zmiennymi startowymi, więc ponowna instalacja pobiera najnowszą wersję. Zrób wcześniej backup, zaktualizuj mody i dopilnuj, żeby wszyscy grali na tej samej wersji. Co pięć minut odczuwasz krótką przycinkę? To prawdopodobnie autozapis, domyślnie co 300 sekund.

Ile RAM: oficjalne wyliczenie

Wiki podaje ostrożny szacunek dla świata survival, w którym gracze rozchodzą się po mapie: 1 GB bazowo plus 300 MB na gracza, cztery wątki oraz 1 GHz plus 100 MHz taktowania na gracza. Licz graczy online w tym samym czasie, a nie długość swojej whitelisty:

Do tego dochodzą mody i zasięg widzenia. MaxChunkRadius (domyślnie 12) określa, jak daleko gracze mogą wczytywać świat, a wyższa wartość kosztuje więcej RAM. Jeśli masz pokaźną listę modów, weź pakiet o jeden większy. Trzeba też uczciwie przyznać: wiki nazywa to wyliczenie konserwatywnym, a po dostrojeniu może wystarczyć mniej. A jeśli twój serwer dochodzi do limitu procesora, a nie pamięci, dodatkowy RAM nie pomoże. Komendą /stats sprawdzisz, ile serwer naprawdę zużywa.

Dla większych grup pakiety Vintage Story sięgają do pakietu Chief z 16 GB za 24,00 € miesięcznie, z ochroną DDoS i możliwością rezygnacji co miesiąc. Wybierz lokalizację blisko swoich graczy (Hengelo, Frankfurt, Warszawa albo Beauharnois): według wiki gra z innego kontynentu powoduje opóźnienia. Zamówienie i uruchomienie opisuje artykuł Jak uruchomić serwer Vintage Story?, a codzienną pracę tekst zarządzanie serwerem przez panel.

Najczęściej zadawane pytania

Jakiego portu używa serwer Vintage Story?

Domyślnie portu 42420. W domu przekierowujesz go dla TCP, a od wersji 1.20 także dla UDP. Przy serwerze hostowanym port dostajesz z panelu.

Ile RAM potrzebuje serwer Vintage Story?

Oficjalna wiki liczy 1 GB bazowo plus 300 MB na każdego gracza online w tym samym czasie. To 2 GB dla trzech graczy, 4 GB dla mniej więcej dziesięciu i 6 GB dla szesnastu. Mody i większy zasięg widzenia wymagają więcej.

Dlaczego znajomi nie mogą dołączyć do mojego serwera Vintage Story?

Zwykle przez whitelistę: od wersji 1.20 jest domyślnie włączona na serwerach dedykowanych. Dodaj każdego gracza komendą /player nick whitelist on w konsoli. Sprawdź też, czy wszyscy grają na tej samej wersji gry co serwer.

Jak nadać sobie admina na serwerze Vintage Story?

Wpisz /op twojnick w konsoli serwera; to to samo co /player twojnick role admin. Bez konsoli wpisujesz "StartupCommands": "/op twojnick" w serverconfig.json i restartujesz serwer.

Czytaj dalej

• VPS czy serwer gier: czego naprawdę potrzebujesz?
• Lokalizacja serwera a ping: dlaczego Holandia to mocny węzeł